Aambeien zijn een ziekte die gepaard gaat met spataderen en zwelling van de rectale aderen in de anus (anus). De getroffen gebieden puilen naar buiten uit en kunnen grote knooppunten (hobbels) vormen die de beweging en uitgang van de ontlasting belemmeren. De ziekte treft mannen en vrouwen en is gevaarlijk vanwege het scheuren van aderen en de toevoeging van een secundaire infectie.
Classificatie van aambeien
Afhankelijk van de locatie van het pathologische gebied worden 2 soorten ziekten onderscheiden:
- Buiten. De aderen nabij de anus, die door de huid bedekt zijn, raken ontstoken. Hierdoor is het moeilijker om de getroffen gebieden te beschadigen, ze hebben een sterkere "bescherming". Er is minder ongemak tijdens de ontlasting, maar er ontstaat vaak onaangename wrijving door het ondergoed. Complicaties van uitwendige aambeien komen minder vaak voor en zijn gemakkelijker te behandelen.
- Interieur. De aangetaste aderen bevinden zich in het rectum boven de anus, waardoor het vroege stadium van de ziekte moeilijk te bepalen is. De vaten zijn bedekt met dun epitheel en zijn daarom kwetsbaarder voor mechanische schade. De interne vorm van de ziekte wordt vaak chronisch, is gevaarlijker vanwege complicaties en is moeilijker te behandelen.
Interne aambeien zijn afhankelijk van de ernst verdeeld in 3 graden (stadia):
- Initieel (1). De knooppunten zwellen op en bloeden, maar vallen er niet uit.
- Matig (2). Wanneer spieren gespannen zijn (tijdens ontlasting, inspanning), komen gezwollen aderen uit de anus. Wanneer dingen ontspannen, keren ze terug.
- Zwaar (3). De knooppunten vallen uit, zelfs als er geen spierspanning is; ze trekken zichzelf niet terug.
Symptomen
De belangrijkste tekenen van aambeien zijn bloedingen uit de anus, pijn wanneer de spieren van het rectum gespannen zijn. Het volledige beeld hangt af van het stadium van de ziekte. Als er knooppunten (individuele gezwollen delen van aderen) verschijnen, zien ze eruit als knobbeltjes met een donkerroze of paarse (zelden bijna zwarte) kleur, zijn ze gemakkelijk voelbaar en voelen ze dicht aan. De schaduw hangt af van de vulling van de bloedvaten: als er zich bloedstolsels hebben gevormd, heeft het bloed zich verzameld en kan het niet ontsnappen, dan zullen de knooppunten donker zijn.
Interne aambeien
In de eerste dagen en weken manifesteert de ziekte zich bijna niet. Het begint met zwelling, die u pas voelt als u het rectum van binnenuit begint te palperen. In dat deel zitten geen pijnreceptoren, waardoor een mens ook tijdens het ontlastingsproces geen ongemak ervaart.
In het vroege stadium van aambeien kun je het bestaan ervan alleen ontdekken door bloeddruppels die verschijnen na het passeren van grote en harde ontlasting. Door zwelling vernauwen de rectumwanden het lumen en raakt het slijmvlies meer beschadigd tijdens obstipatie. Belangrijk: bij aambeien zal bijna elke stoelgang een kleine hoeveelheid bloed veroorzaken.
Andere symptomen zullen dan verschijnen:
- Pijn tijdens stoelgang. Ernstige zwelling zal spierspasmen veroorzaken, dus zelfs zachte ontlasting zal ongemak veroorzaken.
- Brandend, jeuk. Door ontstekingen vormt zich veel slijm in het rectum, wat de weefsels irriteert.
- Bloed. Verschijnt in grote hoeveelheden wanneer knooppunten ontstaan. Belangrijk: bij aambeien is het helderrood - niet donker.
- Knooppunten laten vallen. Verschijnen in de laatste stadia van aambeien. In eerste instantie trekken ze zich vanzelf terug, daarna moet je ze met je vinger “induwen”.
Buiten
De uitwendige aderen zijn bedekt met huid, die veel pijnreceptoren heeft. Al in een vroeg stadium van aambeien zal een persoon ongemak ervaren als de bloedvaten opgezwollen zijn. Pijn treedt op tijdens de ontlasting, bij het afvegen van de anus en wanneer het ondergoed in nauw contact komt met de huid. Als de ontsteking ernstig is of er zich een bloedstolsel in de ader vormt, vormt zich een grote knobbel. Het is gemakkelijk te voelen, maar het aanraken ervan veroorzaakt pijn.
De huid met externe aambeien wordt gevoelig en vouwt vaak als gevolg van zwelling. Het proces van het reinigen van de anus na de ontlasting wordt moeilijker, waardoor het risico op secundaire infecties toeneemt. Er verschijnt dan bloed als de aambeien beschadigd zijn, maar het zal minder zijn dan wanneer zich interne knobbels vormen.
Redenen
De ziekte gaat gepaard met een verminderde bloedstroom in de aderen van het rectum, die vaak wordt veroorzaakt door congestie in de bekkenorganen. Hierdoor neemt de druk in de aderen toe, die opzwellen en uitpuilen. Bij de meeste mensen komt dit door een slechte levensstijl en voeding, maar artsen sluiten de invloed van erfelijkheid, genetische afwijkingen van de bloedvaten en verhoogde bloedstolling niet uit.
Mogelijke redenen waarom aambeien verschijnen:
- Frequente constipatie - leidt tot spanning in de aderen van de anus, schade aan het slijmvlies bij het verplaatsen van harde ontlasting.
- Diarree – acuut en chronisch.
- Zwangerschap - veroorzaakt zwelling, veroorzaakt druk van de groeiende baarmoeder op het rectum.
- Hormonale schommelingen veroorzaken atonie van de spieren van de bekkenorganen.
- Oncologie van de darm (meestal de dikke darm).
- Eerdere operaties aan het rectum, minder vaak aan de bekkenorganen.
- Schade aan het ruggenmerg, kromming van de wervelkolom, verwondingen aan de onderrug, heiligbeen, stuitbeen.
Aanvullende risicofactoren:
- Een sedentaire levensstijl veroorzaakt bloedstagnatie in het bekken.
- Een caloriearm dieet met een tekort aan vezels veroorzaakt constipatie.
- Gewichtheffen veroorzaakt spierspanning.
Diagnostiek
De arts beoordeelt uw medische geschiedenis en stelt verhelderende vragen om andere oorzaken van bloedingen uit de anus uit te sluiten. Aambeien zijn qua symptomen vergelijkbaar met tumoren in het spijsverteringskanaal, poliepen, anale fissuren en slijmvliesverzakking.
Daarna voert de arts een rectaal onderzoek uit, waarbij hij met een vinger het onderste deel van het rectum bevoelt. In een vroeg stadium van inwendige aambeien levert dit mogelijk geen resultaat op, en in een later stadium zal de procedure worden uitgesteld als de zwelling zeer ernstig is en het aanraken van de patiënt acute pijn veroorzaakt. Om de diagnose en gedetailleerder onderzoek van de anus te verduidelijken, worden onderzoeken uitgevoerd door een chirurg of gastro-enteroloog.
De volgende methoden worden gebruikt:
- Anoscopie. Onderzoek van een gedeelte van het rectum tot 10 cm lang vanaf de anus. De procedure is pijnloos, maar sommige patiënten krijgen plaatselijke verdoving (gel, spray).
- Sigmoïdoscopie, colonoscopie. Bij de patiënt wordt een buisje in de dikke darm ingebracht om andere oorzaken van bloedingen (tumoren) en verdenking van bovenste laesies uit te sluiten.
- MRI. Tomografie wordt gedaan als het niet mogelijk is om op basis van andere procedures een nauwkeurige diagnose te stellen.
Laboratoriumonderzoek
Bloedonderzoek wordt zelden voorgeschreven; het hangt af van het klinische beeld van de ziekte. Dit is nodig als er een secundaire infectie is verschenen om de ziekteverwekker te bepalen. Er wordt ook een analyse uitgevoerd in situaties waarin bloedingen uit het rectum overvloedig zijn, om het hemoglobineniveau, het aantal en de activiteit van rode bloedcellen te zien. De basisdiagnose vereist geen laboratoriumprocedures.
Behandeling
Als er geen symptomen van de ziekte zijn, is speciale therapie niet nodig. De arts zal u adviseren uw levensstijl te veranderen en een dieet te volgen, zodat aambeien zich niet ontwikkelen, de ontlasting zachter wordt en het ontstoken of gezwollen slijmvlies niet beschadigt. De patiënt zal worden gevraagd meer te bewegen en gymnastiek te doen die gericht is op het trainen van de spieren van de “onderbuikspieren” en het bekken.
Hoe aambeien moeten worden behandeld die ongemak veroorzaken, wordt bepaald door de arts, rekening houdend met het stadium van de ziekte. In de beginfase is het realistisch om alleen met medicijnen rond te komen. Als er veel klieren zijn, deze door trombose worden getroffen en niet vanzelf terugtrekken, kan een operatie nodig zijn. In elke situatie moet de patiënt daarna een dieet en levensstijlaanbevelingen volgen, omdat in 50% van de gevallen een terugval optreedt. De uitzondering is een operatie: daarna komen terugkerende aambeien bij slechts 5% van de patiënten voor.
Dieet
Het doel van voeding is om iemand te bevrijden van constipatie en te voorkomen dat er ontstekingen ontstaan. Bronnen van vezels worden in het dieet geïntroduceerd: groenten, kruiden, vers fruit. Ga voorzichtig om met granen, vooral met rijst; ze kunnen de ontlasting hard maken. Drink bovendien meer schoon, warm water: het voorkomt dat de ontlasting aankoekt en versnelt ook het reinigingsproces van de darmen. U moet eenvoudige koolhydraten en suiker vermijden om geen ontstekingen te veroorzaken.
Medicamenteuze therapie
- Laxeermiddelen. Geneesmiddelen die de ontlasting verzachten en constipatie verlichten, voorkomen nieuwe schade aan het slijmvlies. Ze worden voorzichtig gedronken om geen verlies van darmspiertonus en diarree te veroorzaken.
- Anesthetische zetpillen. Verlicht pijn van interne aambeien.
- Vasoconstrictoren. Dit is ook een lokale therapie die de zwelling vermindert.
- Anticoagulantia. Stop met bloeden.
- Hormonale medicijnen. Ze worden plaatselijk (injecties) gebruikt bij ernstige ontstekingen.
Chirurgische interventie
In de laatste fase vereisen aambeien een operatie:
- Ligatie. Er wordt een instrument in de anus ingebracht, dat een latex ring over de knoop plaatst en deze strakker maakt. Het getroffen gebied verdwijnt na 3-4 dagen.
- Laserchirurgie. De procedure is minimaal traumatisch en vrijwel pijnloos, maar er zijn veel contra-indicaties voor.
- Klassieke hemorrhoidectomie. De knooppunten worden verwijderd met een scalpel of een speciaal apparaat, dat vervolgens de randen van het slijmvlies "naait". Indien nodig verwijdert de arts tijdens het proces bloedstolsels.
Alternatieve geneeskunde
De eerste fase van externe aambeien omvat symptomatische therapie:
- Warme baden. Ze zijn gemaakt met calendula, kamille en salie. Deze kruiden verlichten ontstekingen en spierspasmen. Ga 20 minuten in bad zitten, maximaal 2-3 keer per dag.
- Comprimeert. Met geraspte rauwe aardappelen, aloë-sap, kamille-afkooksel, duindoornolie. Ze blijven 30-60 minuten op gaas liggen.
Preventie
Om de vraag te vermijden hoe je aambeien kunt genezen, volg je eenvoudige regels:
- Beweeg meer. Als u zittend werkt, sta dan elke 1-2 uur op gedurende 5-10 minuten. Wandel in de frisse lucht, kies de trap in plaats van de lift, de mogelijkheid om een paar meter te lopen in plaats van auto te rijden.
- Let op uw dieet. Eet meer plantaardig voedsel, handhaaf de waterbalans, gebruik niet te veel brood en complexe koolhydraten - ontbijtgranen, pasta.